Ինչպես բուժել թութքը

Այսօր թութք (հեմորոյ) բառը մտել է խոսակցական լեզվի մեջ որպես «խնդիր ունենալ» բառի կոպիտ հոմանիշ: Սակայն պատահական չէ, որ հենց այդ «խնդիրն» է դարձել այդքան տարածված: Դեպքերի մեծամասնության ժամանակ նրա մասին այնպես հեշտությամբ չեն ասում, ինչպես, օրինակ, խոցի դեպքում:

Այնուամենայնիվ, թութքով տառապող մարդկանց տոկոսը բավականին մեծ է:

Ինչ է թութքը և ինչու է այն տարածված

Թութքն ուղիղ աղու հիվանդություն է, որը կապված է ուղիղ աղու երակների այտուցման և լայնացման, թրոմբոզների, բորբոքումների, ուղիղ աղու շուրջ հանգույցների առաջացման հետ:

Ռիսկային խմբերը

•     փորկապությամբ տառապող մարդիկ,

•     նստած կենսակերպ,

•     ֆիզիկական ակտիվության ցածր մակարդակ,

•     ճարպակալում,

•     ժառանգականության գործոն,

•     մեծ ֆիզիկական ծանրաբեռնվածություն, ծանրության բարձրացում,

•     հղիություն և ծննդաբերություն, հատկապես՝ ձգձգված:

Ինչպե՞ս ինքնուրույն պարզել, թե արդյո՞ք տառապում ես թութքով

1. Հետանցքի շրջանում անհարմարություն, այրոց, ծանրության զգացողություն, կղանքի մեջ թարմ, ալ կարմիր արյան առկայություն: Դա կարող է լինել նաև ուղիղ աղու քաղցկեղի ախտանիշ: Ուստի այդ ախտանիշների առկայության դեպքում ախտորոշման համար անմիջապես դիմեք պրոկտոլոգի:

2. Հեմորոյի հանգույցների դուրս գալը, սկզբում դեֆեկացիայի ժամանակ, հետո հնարավոր է նաև ծանրություն բարձրացնելից, փռշտալիս:

Հնարավոր է թրոմբոզի, նեկրոզի առաջացում, ծանր կլինիկական պատկերի զարգացում:

Այսօր գոյություն ունեն թութքի բուժման և կանխարգելման բազմաթիվ մեթոդներ՝ քսուկներ, մոմիկներ, սկլերոթերապիայի ներարկումներ, ռեզինե վիրակապեր, ինֆրակարմիր ֆոտոկոագուլյացիա, թութքի վիրահատական բուժում և այլն:

Տզրուկաբուժությունը ևս կարող է հաջողությամբ կիրառվել թութքի բուժման ժամանակ: Ընդ որում դա դարձել է տզրուկաբուժությանը դիմելու հաճախակի պատճառներից մեկը:


Ինչպե՞ս է ազդում տզրուկաբուժությունը

Տզրուկներներն օգնում են ո՛չ միայն բուժել թութքը, այլև առողջացնել ողջ օրգանիզմը: Բարելավումը կարելի է տեսնել արդեն առաջին սեանսից հետո: Տզրուկի կիրառման արդյունքում վերանում է ստորին վերջույթներում, փոքր կոնքի օրգաններում երակային կանգը, քայքայում արդեն ձևավորված թրոմբները և կանխարգելում նորերի առաջացումը, կարգավորում աղիների աշխատանքն ու արյան շրջանառությունը, ինչը նպաստում է փորկապություն չառաջանալուն, և նաև թութքի կանխարգելման միջոց է:

Քրոնիկ փորկապության դեպքում անհրաժեշտ է տզրուկաբուժության ամբողջական կուրս անցնել: Այստեղ միայն սրացած վիճակից հանելը բավարար չէ: Ստացված ժամանակավոր  արդյունքը մշտական դարձնելու համար պետք որովայնային խոռոչում վերացնել կանգային երևույթները:

Թութքի դեպքում տզրուկները դրվում են հետանցքի շուրջ՝ հենց հեմորոյի հանգույցների վրա և նրանց շուրջ: Հատկապես ուշադրություն է դարձվում սրբոսկրի և պոչուկի հատվածներին, որոնք պատասխանատու են աղիների և փոքր կոնքի օրգանների արյան շրջանառության, ինչպես նաև պորտի և լյարդի շրջանների  համար:

Մի սեանսի ընթացքում դրվում են 3-ից մինչև 7-8  տզրուկ առավելագույն էքսպոզիցիայով (մինչև նրանց ընկնելը): Սեանսները անցկացվում են շաբաթական 2-3 անգամ:

Քրոնիկ թութքի դեպքում խորհուրդ է տրվում կես տարին մեկ անցնել տզրուկաբուժության կուրս՝ անպայման մասնագետի մոտ:

Կարևոր է.

1.    կծածները չի կարելի քորել,

2.    քանի դեռ վերքերն արյունահոսում  են, դեֆեկացիայից հետո ցանկալի չէ զուգարանի թուղթ օգտագործել: Պետք է լվացվել և լվացվելուց հետո վերքերն անպայման մշակել միրամիստինով կամ քլորհեքսիդինով:

3.    Հնարավոր է խորշային ավշային հանգույցների բորբոքում, քանի որ տզրուկաբուժության ընթացքում նրանց վրա մեծ ծանրաբեռնվածություն է ընկնում: Դա նորմալ է: Դրանք 2-3 օրից անցնում են: Ավելի հաճախ, եթե այդպիսի բարդություն կա, դա անցնում  է տզրուկաբուժության երրորդ սեանսից հետո:

Հարցեր, պատասխաններ, մեկնաբանություններ